SŁOWO BOŻE NA DZIŚ
Wczytywanie czytań...
WSPOMNIENIE ŚW. RAFAŁA KALINOWSKIEGO, KAPŁANA (czytania z dnia)
PIĄTEK XXXIII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK II
PIERWSZE CZYTANIE (Ap 10, 8-11)
Książeczka słodka jak zwycięstwa Kościoła i gorzka jak jego doświadczenia
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, znów usłyszałem głos z nieba, jak zwracał się do mnie w słowach: «Idź, weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi!»
Poszedłem więc do anioła, mówiąc mu, by dał mi książeczkę. I rzecze mi: «Weź i połknij ją, a napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód». I wziąłem książeczkę z ręki anioła, i połknąłem ją, a w ustach moich stała się słodka jak miód, gdy zaś ją spożyłem, goryczą napełniły się moje wnętrzności.
I mówią mi: «Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119 (118), 14 i 24. 72 i 103. 111 i 131)
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Więcej się cieszę z drogi wskazanej przez Twe napomnienia *
niż z wszelkiego bogactwa.
Bo Twe napomnienia są moją rozkoszą, *
moimi doradcami Twoje ustawy.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia, *
ponad miód słodsza dla ust moich.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, *
bo są radością mojego serca.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, *
bo pragnę Twoich przykazań.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 10, 27)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 19, 45-48)
Jezus wypędza przekupniów ze świątyni
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców».
I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE (Ap 10, 8-11)
Książeczka słodka jak zwycięstwa Kościoła i gorzka jak jego doświadczenia
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
Ja, Jan, znów usłyszałem głos z nieba, jak zwracał się do mnie w słowach: «Idź, weź księgę otwartą w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi!»
Poszedłem więc do anioła, mówiąc mu, by dał mi książeczkę. I rzecze mi: «Weź i połknij ją, a napełni wnętrzności twe goryczą, lecz w ustach twych będzie słodka jak miód». I wziąłem książeczkę z ręki anioła, i połknąłem ją, a w ustach moich stała się słodka jak miód, gdy zaś ją spożyłem, goryczą napełniły się moje wnętrzności.
I mówią mi: «Trzeba ci znów prorokować o ludach, narodach, językach i o wielu królach».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY (Ps 119 (118), 14 i 24. 72 i 103. 111 i 131)
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Więcej się cieszę z drogi wskazanej przez Twe napomnienia *
niż z wszelkiego bogactwa.
Bo Twe napomnienia są moją rozkoszą, *
moimi doradcami Twoje ustawy.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.
Jak słodka jest Twoja mowa dla mego podniebienia, *
ponad miód słodsza dla ust moich.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki, *
bo są radością mojego serca.
Zaczerpnę powietrza otwartymi ustami, *
bo pragnę Twoich przykazań.
Refren: Nad miód są słodsze Twoje przykazania.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. J 10, 27)
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA (Łk 19, 45-48)
Jezus wypędza przekupniów ze świątyni
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców».
I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem.
Oto słowo Pańskie.
KOMENTARZ
Świątynia Boga
Jezus był nie tylko łagodny i miłosierny. Rozważając dzisiejszy fragment Ewangelii, dostrzegamy, jak bardzo się rozgniewał. Zabolało Go, że świątynię zamieniono w bazar, w którym – pod sztandarem kultu Boga – dokonywano wielu niegodziwych transakcji. To, co zobaczył, skłoniło Go do uczynienia wyrzutu, że dom Boga został zamieniony w kryjówkę bandytów. Taka reakcja jeszcze bardziej umocniła autorytet Jezusa, a „cały lud słuchał Go z zapartym tchem”. Czyż można się temu dziwić? Przecież w ten sposób przypomniał On podstawowy cel budowy świątyni, w której miały się dokonywać kult Boga i rozważanie Jego słów. Świątynia ma nieustannie otwierać świat na Boga i dlatego jej sakralny charakter ma być wyróżnikiem od innych budynków. Wiemy jednocześnie, że świątynią Boga może być również i nasze serce. Dbajmy o nie, aby było domem modlitwy – sanktuarium miłującej obecności Boga.
Jezu! Pragnę, aby moje serce było Twoim domem. Pragnę słuchać Twego głosu z zapartym tchem. Pragnę, aby każdy mój oddech, każdy czyn i każdy krok głosił światu Twoją niepojętą miłość.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026
ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła
Świątynia Boga
Jezus był nie tylko łagodny i miłosierny. Rozważając dzisiejszy fragment Ewangelii, dostrzegamy, jak bardzo się rozgniewał. Zabolało Go, że świątynię zamieniono w bazar, w którym – pod sztandarem kultu Boga – dokonywano wielu niegodziwych transakcji. To, co zobaczył, skłoniło Go do uczynienia wyrzutu, że dom Boga został zamieniony w kryjówkę bandytów. Taka reakcja jeszcze bardziej umocniła autorytet Jezusa, a „cały lud słuchał Go z zapartym tchem”. Czyż można się temu dziwić? Przecież w ten sposób przypomniał On podstawowy cel budowy świątyni, w której miały się dokonywać kult Boga i rozważanie Jego słów. Świątynia ma nieustannie otwierać świat na Boga i dlatego jej sakralny charakter ma być wyróżnikiem od innych budynków. Wiemy jednocześnie, że świątynią Boga może być również i nasze serce. Dbajmy o nie, aby było domem modlitwy – sanktuarium miłującej obecności Boga.
Jezu! Pragnę, aby moje serce było Twoim domem. Pragnę słuchać Twego głosu z zapartym tchem. Pragnę, aby każdy mój oddech, każdy czyn i każdy krok głosił światu Twoją niepojętą miłość.
Rozważania zaczerpnięte z Ewangelia 2026ks. Jerzy Jastrzębski
Edycja Świętego Pawła